لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

علوم انسانی پزشکی به حوزه ای آموزشی-پژوهشی اشاره دارد که در آن علوم انسانی (ادبیات، تاریخ، فلسفه)، علوم اجتماعی (جامعه شناسی، انسانی شناسی) و هنر می کوشد در تعامل با علوم پزشکی درک عمیق تری را از سرشت پزشکی، غایت و هدف آن و تجارب وجودی پزشک و بیمار به دست دهند و سپس از این رهگذر، روابط انسانی میان پزشکان و بیماران را بهبود بخشند و ارزش های انسانی در حوزه ی طبابت و مراقبت سلامت را تقویت و احیا کنند. . .

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

رویکرد نوین و بین المللی ارتقای سلامت (Health Promotion) برخاسته از نیاز تاریخی به تغییرات بنیادی در راهکارهای دستیابی به سلامتی کامل و به منظور تامین، حفظ و ارتقای سلامت بوجود آمده است.در رویکرد های ابتدایی بهداشت عمومی، معضل بیماری های عفونی فکر متولیان بهداشتی را به خود مشغول کرده بود که در راستا مسوولین تنها به تقویت مقاومت مردم و متوسل می شدند تا بدین ترتیب بر مشکلات بهداشتی غلبه نمایند. پزشکان نیز کمتر به عوامل تاثیرگذار بر سلامتی و بهداشت افراد جامعه توجه نموده و غالبا به درمان موردی بیماران خود می پرداختند. لیکن در دوره بعدی مشکلات و نیازهای بهداشتی دیگری مطرح گردید که ناشی از شرایطی بود که مردم بر اثر ورود به دوره صنعتی با آن مواجه می شدند. مشکلاتی نظیر بیماری های روانی، انواع سرطان ها، حوادث و سوانح، بیماری های قلبی و عروقی، ابتلا به دخانیات و سایر مواد رونگردان نظیر الکل و... که با تقویت مقاومت و تجویز دارو قابل پیشگیری و درمان نبوده و نیاز به راهکارهای جدید احساس می شد. جنبش نوین ارتقای سلامت در پاسخ به این نیاز مطرح شده و برای دستیابی به اهداف این جنبش و اجرای راهکارهای آن نیاز به همکاری آحاد جامعه و کلیه بخش های توسعه وجود دارد. به عبارت دیگر اگر قرار است در راستای ارتقای سلامت گام برداریم مطمئنا بهتر خواهد بود که همگی قدم در این راه بگذاریم که در این میان پزشکان عمومی نیز می بایست با تقویت مهارت های خود از حیطه درمان صرف خارج شده و در صحنه های اجتماعی و اقتصادی جدید به کسب تجربه بپردازند. مقاله ای که پیش روست گامی است در جهت معرفی نقش پزشکان نوین ارتقای سلامت.

مقدمه: امروزه، حملات دشمن در استفاده از ابزار نظامی خلاصه نمی شود. تجربه های ناموفق نظامی باعث گرایش کشورهای متخاصم به شیوه های نوین شده است. استفاده از باکتری ها، ویروس ها و سموم را که باعث آسیب به سلامت افراد می شود، بیوتروریسم می گویند. آگاهی نسبت به بیوتروریسم را باید در زمره اهداف پدافند غیرعامل دانست.مواد و روش ها: برای آشنایی با تاریخچه و چگونگی بیوتروریسم، این مطالعه انجام شد. با استفاده از کلید واژه های لاتین بیوتروریسم، عوامل بیولوژیک، سلامت عمومی، پدافند غیرعامل و کلمات معادل فارسی، به مطالعه مراجع مرتبط (بخصوص در متون پزشکی) خارجی و داخلی پرداخته شد. بعد از استخراج اطلاعات اولیه، تحلیل نهایی با دانش اولیه محققین صورت گرفت.یافته ها: قدمت بیوتروریسم به قبل از میلاد مسیح بر می گردد. پیشرفت دانش بشر، امروزه باعث استفاده از داروها و عوامل میکروبی و دستکاری های ژنتیکی شده است. از شایعترین عوامل میکروبی به عامل بیماری سیاه زخم، طاعون، تولارمی، بوتولیسم، تب های خونریزی دهنده، ویروس های تنفسی میتوان اشاره کرد. شش علامت شایع این بیماری ها شامل: اختلالات تنفسی، تب و خونریزی، تب و ضایعه پوستی، مننژیت و انسفالیت، فلج اندام و انواع اسهال ها می باشد.نتیجه گیری: به علت تابلوهای بالینی متفاوت تیم های بهداشتی و درمانی باید خود را آماده مقابله با هر نوع تظاهر غیرعادی در حملات بیوتروریسم کنند. ارجاع سریع موارد مشکوک و اطلاع رسانی به مسوولین بهداشتی ضروری است. این راهکارها می تواند به نجات مصدومین منتهی شود.

مقدمه: در سالهای اخیر توجه به سالمندان به سرعت در کشورها افزایش یافته است، خصوصا توجه به نیازهای جسمی و روانی آنان ضروری است. احساس تنهایی در همه گروه های سنی ایجاد می شود اما شیوع آن در سالمندی، بیشتر است. احساس تنهایی مشکل پیچیده ای است که رفاه روانی اجتماعی را تحت الشعاع قرار می دهد و موجب عواقب جدی در سالمندان می گردد.هدف: هدف از این مطالعه تعیین ارتباط احساس تنهایی و سلامت عمومی سالمندان عضو کانون بازنشستگان دانشگاه علوم پزشکی گیلان در شهر رشت می باشد.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی همبستگی است که در آن 100 نفر از سالمندان (زن و مرد) عضو کانون بازنشستگان دانشگاه علوم پزشکی گیلان در شهر رشت مشارکت داشتند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده گردید که شامل سه بخش بود. بخش اول اطلاعات دموگرافیک، بخش دوم، ابزار 28 سوالی سلامت عمومی گلدبرگ و بخش سوم، ابزار 20 سوالی احساس تنهایی یوکلا، اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.نتایج: یافته های مطالعه نشان داد سالمندانی که متاهل بوده (P<0.02) و از محل زندگی خود رضایت داشتند، احساس تنهایی کمتری را تجربه می کردند (P<0.045). همچنین مطابق با یافته های این پژوهش سالمندانی که از سطح سلامت عمومی خوبی برخوردار بودند احساس تنهایی کمتری داشتند (P= 0.00).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که احساس تنهایی عامل مهمی در کاهش سلامت عمومی سالمندان است و از آنجا که تشخیص احساس تنهایی میتواند در حفظ سلامت سالمندان موثر باشد بنابراین ضروری است که اعضای تیم بهداشتی باید از عوارض و عواقب ناشی از احساس تنهایی و اثرات موثر آن بر سلامت آگاه باشند.